Henk Boot nam het op tegen Henk van der Hoek. De witspeler koos voor een rustige openingsopzet en dat leidde tot een gelijke stelling waarin wit rond de 15e zet wel wat ruimtevoordeel had. De witte Henk probeerde een klein voordeeltje te krijgen vanuit dit ruimtevoordeel en dat lukte toen de zwarte Henk op e6 met zijn f-pion. Zwart bleef hierna gedrongen staan toen wit een toren op d6 positioneerde. Hoewel zwart probeerde deze toren afte sluiten van zijn compagnon, overzag hij hierbij dat zijn loper op d5 niet goed gedekt werd door de e6-pion. Deze stond namelijk“gepend” waardoor een dubbele aanval op een zwarte toren op d7 inde stelling verborgen zat. Hierdoor won wit een pion. Na met Dxe6+een pion te hebben gewonnen, kon wit met zijn d-pion doorlopen en die was voor zwart niet meer te stoppen.

Het langste gevecht werd geleverd door Hans Karelse en Jeroen Brandsma. Hans ontwikkelde een aanval tegen de zwarte koningsstelling, offerde twee stukken tegen een toren en twee pionnen, waardoor de zwarte koning er nogal “tochtig” bij stond.De lichte stuken van Jeroen leken wat op de damevleugel verdwaald.Hans stormde met zijn pionnen, ondersteund door een tweetal torensnaar voren en offerde nog eens een loper tegen twee pionnen, waardoor het aanstormende pionnencollectief er behoorlijk dreigend uitzag. Het was een moeilijke beslissing hoe de pionnenwals optimaal te gebruiken met nog maar zo weinig tijd op de klok en uiteindelijk wist Jeroen de dames te ruilen en op een gegeven moment een stuk terug te offeren waardoor de aanvalsmachine ontregeld raakte en uiteindelijk zwart zijn vrije a-pion kon laten promoveren en daarmee aan het langste eind trok. Hoewel het er dus op leek en later door de computer bevestigd, dat Hans “ergens” beter had kunnen aanvallen, bleef Jeroen toch akelig kalm in de verdediging en beloonde zichzelf dus met een zwaar bevochten overwinning.

Bert van Geldere speelde een sterke partij tegen Louis Rutgers. Hij zette de partij rustig op, maar was er als de kippen bij toen Louis met zijn b7-b5 een flink tochtgat op b7 creëerde. De witte loper op g2 kon dan ook de toren op a8 oppeuzelen toen wit de weg voor dit “monster” vrijmaakte met een paar krachtige tussen zetten. Door deze materiaalwinst van wit kwam zwart in een verloren stelling terecht en hoewel Louis nog lang probeerde Bert tot een uitglijder te verleiden, was Bert daartoe nie tbereid en trok het volle punt gedecideerd naar zich toe.

Bram Capelle kwam tegen Taco van der Poll weliswaar een pionnetje voor, maar voelde zich genoodzaakt dit kleinood terug te geven in de verwachting hiervoor initiatief te kunnen ontwikkelen. Zo ging het niet, want Taco kon listig met een dubbele aanval met zijn paard een witte pion op f3 oppeuzelen en daarmee gelijk een paardvork uitvoeren, wat hem nog eens een extra stuk opleverde. Hiermee was Brams lot beslist.

Op 12 november speelde het tweede team een uitwedstrijd tegen de Watertoren 1 in Almkerk en keerde met een eclatante 6,5-1,5 winst huiswaarts. Hiermee staan het tweede team na twee overwinningen aan kop in hun klasse.

Helaas ging het bekerteam tegen het Dikke Torentje in Eemnes met 3-1 onderuit.