Geslaagde werkvakantie jongeren Grote Kerk

Een groep jongeren (rond 17/18 jaar) van de Grote Kerk in Gorinchem heeft een gedeelte van de zomervakantie gebruikt voor een werkvakantie in Zuid-Frankrijk. Natuurlijk was er flink wat tijd nodig voor de nodige voorbereiding.

In juli was het zover en kon de ploeg van zo’n 20 personen met begeleiding de reis aanvangen. Na een lange rit met veel file werd ‘s-avonds het einddoel bereikt. Men werd hartelijk ontvangen en de groep kon direct aanschuiven voor een gezamenlijke maaltijd met mensen van de kerk Saint-Mathieu-de-Trévier. Ook de rest van de week hoefde de groep weinig te zorgen voor hun eigen eten, want elke dag werden zij wel bij mensen aan tafel uitgenodigd. Een fantastische ervaring om op deze manier deel te zijn van dezelfde gemeente met hun broeders en zusters in Frankrijk.

Deze hartelijkheid gaf de groep ook gelegenheid om meer tijd te steken in de werkzaamheden waar ze voor gekomen waren. De bedoeling van de werkweek was immers om van een zaaltje, dat eerst nog op een schuur leek, een echte kapel te maken. Dat dit goed gelukt is bleek wel uit de enthousiaste reacties van de gemeente.

Het bleef niet alleen bij het werk aan de kapel. Een aantal van hen heeft ook een Nederlandse dag op een christelijk kinderkamp verzorgd en op verschillende andere plekken werden nog enkele opknapklussen gedaan.

De gemeenschap met de Fransen in geloof werd zondag aan het eind gevierd in tweetalige dienst met gezamenlijk avondmaal. Juist doordat de jongeren de taal vaak niet machtig waren, merkten zij door hun daden heen nog meer de verbondenheid met de Franse protestanten, die in het verleden eeuwenlang vervolgd en achtergesteld waren.

“Als groep zijn we tijdens de reis naar elkaar toegegroeid ondanks grote verschillen in ons dagelijks leven”, aldus de reacties van de groep, “We hebben samen aan één doel gewerkt en zullen deze reis niet vergeten en komen zeker nog eens terug naar Montpellier! Gemeente in Gorinchem, hartelijk dank voor uw steun en spreek ons gerust nog eens aan om meer persoonlijke verhalen te vertellen. Er is nog genoeg te vertellen!”