Grote militaire oefening van het Mariniers opleidingscentrum

Donderdagochtend vroeg leek het of er een bezetting van de stad opkomst was. Mariniers kwamen de stad binnen, zwaar bepakt en gewapend. Daarna werd bruggen door hen bezet.

Gorinchem, als oude garbizoensstad, is zoveel militairen niet meer gewend, maar de bewoners werden al snel gerust gesteld. Het bleek een grote oefening van het Mariniers opleidingscentrum. Een loodzware oefening. De mariniers hadden zich toen al verplaats met voer- en vaartuigen van Rotterdam naar Dordrecht en vervolgens naar Ossendrecht.

Daarna landde men in Gorinchem en werden, na de bezetting van de bruggen, de mariniers via grote sluis bij de Korte brug en via de kleine sluis aan het Eind, naar de kade bij de brandweerkazerne gebracht.

Hier werden een achttal rubberboten met een voetpomp opgepompt waarbij commando’s van de legerleiding als “Dat moet veel sneller” de manschappen afmatten. Daarna gingen de 8 rubberboten te water en een grotere boot voor was materiaal.

Per rubberboot waren er acht militairen die constant tot vier telden en bij vier met hun peddel de boot vooruit hielpen door een prachtige Linge, waar de vermoeide mariniers weinig oog voor hadden. De tocht ging tot ruim voorbij het Spijkse kerkje. Boot 1 en boot 8 waren inmiddels ver uit elkaar. Hier kregen zij te horen dat dit niet het eindpunt was van de tocht. Ze moesten verder peddelen tot aan het gemaal.

Eindelijk kwamen zij daar aan mochten zij aan land. Helaas voor de militairen was er voor hen nog geen rust. Zij moesten de boot uit het water halen en samen tegen de dijk omhoog dragen om aan de andere zijde weer naar beneden te gaan. En voordat er even gerust mocht worden moesten de boten leeg en opgevouwen worden en vervolgens met de losse materialen in de vrachtwagen geladen worden.

Daarna hadden de eerst aangekomen peddelaars de langste rust omdat zij moesten wachten op de rest. Toen alles ingeladen was ging men op weg naar het Lingebos voor een nieuw gedeelte van de oefening. Maar ook dat zou niet het einde van de marteling zijn. Tijdens de nacht zouden de mariniers terug moeten naar Koornwaard, bij Rotterdam. Niet varend of rijdend, maar te voet.

Vrijdagmorgen worden zij daar opgewacht door legerleiding, familie, vrienden en kennissen. Zij die de loodzware oefening hebben volbracht en krijgen zij hun felbegeerde baret. Vanaf dan mogen zij zich officieel marinier noemen.

Helaas niet allemaal want in de militaire ambulance hebben wij tenminste een door hitte bevangen militair gezien die door de vrouwelijke dokter of verpleger in bedwang moest worden gehouden omdat hij even het spoor bijster was.

© Foto: GP-foto.